زخمها، چه سطحی و چه مهم، همیشه در معرض خطر قرار دارند. زخمها میتوانند باعث بهبودی، درد بیشتر، و حتی عوارض جدیتر شوند. بنابراین، حذف از یکی از اولویتهای اصلی در مراقبت از زخم است.
اولین و مهم ترین گام برای جلوگیری از آلودگی، ویروس صحیح زخم است. باید پس از بروز یا پس از وقوع احتمالی که از ورود میکروبها و مصرفها به آن جلوگیری شود.
- استفاده از آب و صابون ملایم
- استفاده از محلولهای ضدعفونی کننده
- پانسمانهای جاذب رطوبت
- پانسمانهای ضدباکتریال
- پانسمانهای مناسب برای زخمهای عمیق
- تعویض پانسمان
یکی از سادهترین و بهترین روشها برای مقابله، رعایت بهداشت دستها است. قبل از تماس با زخم یا پانسمان آن، دستها باید به طور کامل شسته شوند. دستهای آلوده میتوانند به راحتی میکروبها را آلوده کنند.
علائم عفونت زخم شامل تورم، قرمزی، درد، حساسیت، ترشح چرک، بوی ناخوشایند و تب لرز است
همنچنین ممکن است تغییر رنگ پوست در اطراف زخم مشاهد شود این علائم نشان دهند عفونت می باشد که بدن تلاش برای مبارزه با میکروارگانیسم های مهاجم هستن.
عفونت زخم در افراد مسن نسبت به دیگران بیشتر خواهد بود. ا همین رو پیشگیری از عفونت زخم در این افراد از اهیمت زیاد بالایی برخوردار خواهد بود.
انواع پمادها با عوامل فعال متعددی برای ضدعفونی کردن زخم وجود دارند عملکرد این پمادها جلوگیری از عفونت زخم می باشد. افراد حساس به چسب می توانند از باند و گاز استریل استفاده کنند . لازم نیست زخم را بسیار محکم ببندند تا قشار زیاد باعث محدود شدن گردش خون در ناحیه زخم شود .
زخم هایی که به پزشک نیاز دارند:
برخی از زخم ها را نمی توان در منزل درمان کرد چون سلامت بیمار به خطر می اندازد.
زخم های ناشی از نیش حیوانات یا گازگیری از آن دسته زخم های هستن که احتمال عفونت دارند.
زخم هایی که باعث بی حس شدن ناحیه آسیب دیده شده اند.
زخم هایی که عمیق هستن از پنج سانتی متر که نیاز به بخیه دارند.
زخم های که در آن شیشه ، سنگ یا چوب گیر کرده باشد .
