جهت اطلاع از موجودی دستگاه وکیوم تراپی اینجا کلیک کنید....
مشاهدهعوامل سوختگی شیمیایی چیست؟
سوختگی های شیمیایی آسیب هایی هستند که به پوست، چشم ها، دهان یا اندام های داخلی در اثر تماس با یک ماده خورنده ایجاد می شوند. ممکن است به آنها سوختگی سوزاننده نیز گفته شود. سوختگی شیمیایی ممکن است در خانه، محل کار یا مدرسه اتفاق بیفتد. آنها می توانند ناشی از تصادف یا حمله باشند.
موادی که سوختگی شیمیایی ایجاد میکنند، به دو دسته کلی تقسیم میشوند:
ماده شیمیایی اسیدی
ماده شیمیایی بازی (آلکالینها)
از جمله سوزاننده های شیمیایی میتوان به این موارد اشاره کرد:
اسید باتری ماشین
سفید کننده
آمونیاک
شوینده های دناتوره کننده
محصولات سفید کننده دندان
محصولات کلردار
دارو نقش اندکی در درمان بیشتر سوختگی هایی که در اثر مواد شیمیایی هستند دارد. درمان با آنتی بیوتیک موضعی معمولا برای سوختگی های شیمیایی سطحی پیشنهاد میشود. نمکهای کلسیم و منیزیم معمولا برای سوختگی با هیدروفلوریک اسید استفاده میشوند. استفاده از مسکن به عنوان درمان فرعی سوختگی شیمیایی بسیار موثر است.
دست خود را با صابون و آب گرم بشویید و با حوله تمیز خشک کنید.
صورت را با صابون ملایم و فاقد عطر و آب شستشو دهید.
آقایان بهتر است ناحیه را شیو کنند.
با استفاده از یک گوش پاک کن، گاز یا دست تمیز، یک لایه کرم یا ژل آنتی بیوتیک را روی ناحیه سوخته قرار دهید.
از وارد شدن کرم به چشم یا دهان خودداری کنید.
شدت علائم سوختگی به عوامل مختلفی بستگی دارد:
مدت زمانی که پوست شما در تماس با ماده شیمیایی بوده است.
ماده شیمیایی خورده شده یا استنشاق شده است.
در محل تماس با مواد شیمیایی، زخم یا جراحتی وجود داشته یا نه
محل تماس
مقدار ماده شیمیایی
قدرت ماده شیمیایی
جامد، مایع یا گاز بودن ماده شیمیایی
بر اساس محل و عمق سوختگی، انواع مختلفی دارد:
سوختگی درجه ۱: آسیب به لایه سطحی پوست یا اپیدرم که سوختگی سطحی است.
سوختگی درجه ۲: آسیب به لایه دوم پوست یا درم رسیده است.
سوختگی درجه ۳: سوختگی بافت زیرجلدی یا یک سوختگی ضخیم است.
افرادی که دچار سوختگی های شدید شده اند، غیر از درمان های اولیه، در طولانی مدت نیز نیاز به مراقبت های خاصی دارند. این نوع سوختگی ها را با مشکلاتی از این قبیل مواجه میکند:
مواد شیمیایی را دور از دسترس کودکان قرار دهید.
مواد شیمیایی را بعد از استفاده در جا و ظرف مناسب نگهداری کنید.
مواد شیمیایی را در فضایی با تهویه مناسب استفاده کنید.
مواد شیمیایی را در ظرف اصلی خود که برچسب خطر دارد نگهداری کنید.
از استفاده غیر ضروری از مواد شیمیایی خودداری کنید.
از مخلوط کردن چند نوع ماده شیمیایی با هم خودداری کنید.
مواد شیمیایی را فقط در ظرف مخصوص آنها خریداری کنید.
مواد شیمیایی را دور از مواد خوراکی نگهداری کنید.
در هنگام استفاده از مواد شیمیایی از پوشش یا دستکش مناسب و عینک ایمنی استفاده کنید.
هرچه ماده شیمیایی مدت بیشتری در تماس با بدن باشد، آسیب به عمق بیشتری نفوذ میکند.
برداشتن ماده شیمیایی از موضع و شستن آن با قرار دادن زیر جریان آب به مدت ۱۰ الی ۲۰ دقیقه.
در صورت تماس ماده شیمیایی با چشم، حداقل ۲۰ دقیقه چشمان خود را با آب بشویید و سپس سریعا به اورژانس مراجعه کنید.
هر نوع پوشش یا جواهری را از روی موضع بردارید. ناحیه سوخته را با یک پوشش یا باند کاملا تمیز و با ملایمت ببندید. اگر زخم سطحی است، از یک مسکن مانند استامینوفن یا ایبوپروفن استفاده کنید.
وسعت یا عمق زخم بیشتر از ۳ اینچ است.
محل سوختگی روی صورت، دست، پا، کشاله ران یا روی باسن قرار دارد.
سوختگی روی مفصل مهمی مانند زانو ایجاد شده است.
درد سوختگی با مسکن مثلا استامینوفن قابل تسکین نیست.
اگر علائم شوک مانند تنفس سطحی، سرگیجه و کاهش فشار خون دارید.
آنتی بیوتیکها
داروهای ضد خارش
دبریده کردن که شامل برداشتن بافت کثیف و مرده است.
پیوند پوست. عمق قطعه پیوندی به میزان آسیب زخم سوختگی بستگی دارد.
استفاده از مایع های داخل وریدی.
درمان با خنثی سازی. سوختگی با آلکالین را میتوان با استفاده از سرکه خانگی که با آب رقیق شده (استیک اسید ۵%)، خنثی کرد. این کار نسبت به شستشوی تنها با آب، صدمه را به مقدار بیشتری کاهش میدهد.